CD&V: ja aan een debat over mediapluralisme; neen aan interne nationale afrekeningen

De CD&V-delegatie in het Europees parlement heeft de resolutie (van socialisten, liberalen en groenen) over mediapluralisme in Italië niet gesteund. Marianne Thyssen, Jean-Luc Dehaene en Ivo Belet: "Wij zijn er absoluut voor gewonnen om de problemen van persvrijheid in Europees verband aan te kaarten. In diverse lidstaten van de EU staat het mediapluralisme onder druk van grote privébedrijven en van de politiek. Na de verrassende stemming van vanmiddag, komt er nu hopelijk ruimte voor een echt debat over mediapluralisme in Europa.

De Europese Commissie heeft in dit verband al een aantal concrete initiatieven genomen, waaronder recent de Media Pluralisme Monitor (een instrument waarmee je de graad van mediapluralisme kan meten). De Commissie komt binnenkort trouwens ook met een mededeling hierover. Laten we deze strategie een eerlijke kans geven.

Het heeft absoluut geen zin om enkel te focussen op de situatie in Italië. We zijn er ons perfect van bewust dat de grote concentratie in de mediasector in Italië en de verstrengeling van belangen grote vraagtekens oproept. Daarom hebben we ook de resolutie die was ingediend door o.a. de EVP-fractie niet gesteund, omdat die de indruk schept dat er met de persvrijheid in Italië niks aan de hand is.

In het jongste rapport ('Press Freedom Index') van Reporters Zonder Grenzen staat duidelijk dat er problemen zijn met het pluralisme in de media in Italië, maar evenzeer in Spanje en nog meer in Bulgarije en Roemenië en in andere Europese landen. Het is essentieel dat we deze problemen ten gronde aanpakken en een instrument uitwerken waarmee de situatie overal in de EU kan verbeteren, zodat journalisten hun werk kunnen doen zonder onder druk te worden gezet door private of politieke belanghebbenden.

Het heeft geen zin om vandaag enkel Italië aan de schandpaal te nagelen, en morgen Slowakije, en daarna Spanje, en dan Bulgarije enzovoort. Dat is totaal inefficiënt. Bovendien laat Europa zich zo van zijn slechtste kant zien, als een kibbelende wetgever die vooral geïnteresseerd is in het kortzichtig vereffenen van nationale rekeningen. We moeten af van de nationale spelletjes en onze energie investeren in structurele oplossingen voor een probleem dat op termijn een reële bedreiging is voor onze rechtsstaat en voor de democratie in Europa."