Open brief aan Johan Cruijff - een reactie op uw opinie bijdrage in de Telegraaf van 4 juni


Beste Johan Cruijff,

Een Europa met oog voor de maatschappelijke betekenis van voetbal. Daar ijvert u voor. En daar ijveren wij vanuit het Europees Parlement ook voor.

Dat voetbal aanleiding geeft tot een nieuwe vorm van 'slavenhandel', bestrijden we met volle kracht. In de resolutie over de toekomst van het profvoetbal die het Europees Parlement op 29 maart jongstleden met een grote meerderheid goedkeurde, staat letterlijk dat het FIFA-reglement over transfers van minderjarigen moet aangepast worden om kinderen voldoende te beschermen. Het parlement eist ook dat de bestaande Europese wetgeving (over bescherming van jongeren op het werk) ook wordt toegepast in het voetbal.

Daarnaast hebben we met 5 parlementsleden (uit diverse politieke groepen) de kwestie-Quatar aangekaart bij FIFA-voorzitter Blatter. Het gaat over de verwerpelijke recruteringscampagne van piepjonge Afrikaanse spelertjes door een voetbalacademie in de oliestaat Quatar. We willen samen met UEFA en FIFA aan tafel zitten om dit probleem (kinderhandel) werkelijk aan banden te leggen.

En dan de reactie van Michel Platini op de 6+5 regel. Sinds we in Europa beslist hebben om één Europese ruimte te creëren, kan van discriminatie op basis van nationaliteit geen sprake meer zijn (terecht). Daar laat het Europees Verdrag geen enkele onduidelijkheid over bestaan. De regel om van de 11 spelers minstens 6 uit het eigen land op te stellen, is Europees onwettig. Daar moeten we dus niet langer energie aan verspillen.

Maar flankerende maatregelen die de jeugdopleiding ten goede komen, moeten uiteraard wel kunnen. Clubs verplichten om te investeren in de eigen jeugdopleiding en een minimum aantal zelf opgeleide spelers op te stellen kan ook. En dat is wat UEFA doet met haar 'home grown' maatregel. Het kan. Maar het vraagt om een specifieke interpretatie van de regels over het vrij verkeer van werknemers. Die specificiteit werd door de Europese staats- en regeringsleiders in 2000 al erkend in de Verklaring van Nice. Het Europees Parlement heeft daarom de Europese Commissie nogmaals op het hart gedrukt om de specificiteit van sport de erkennen en heeft zich als één man achter de 'home grown regel' van UEFA geschaard.

Ons hoeft u dus niet meer te overtuigen. Misschien kan u uw gewicht in de schaal leggen bij Mevrouw Kroes, uw Nederlandse Commissaris die bevoegd is voor het Europese concurrentiebeleid. Als we profvoetbal gewoonweg gaan onderwerpen aan de wetten van de vrije markt, dan sturen we de populairste sport in Europa regelrecht naar de afgrond. Voetbal heeft ondermeer omwille van zijn sociale impact recht op een specifieke behandeling. De toekomst van ons voetbalmodel staat op het spel. Uw betekenis voor het Europese voetbal zou nog groeien, mocht u mevrouw Kroes wat meer in deze richting weten te bewegen.


Met sportieve groeten,

Ivo Belet, Europarlementslid en rapporteur over de toekomst van het Europese profvoetbal




Johan Cruijff in de Telegraaf

EU promoot kinderhandel....

Met verbazing heb ik de reactie van UEFA-voorzitter Michel Platini gelezen, waarin hij aangeeft dat hij bij de Europese Unie nu onmogelijk de 6+5-regel aanhangig kan maken, zonder dat het nadelige gevolgen heeft voor de onderhandelingen over een speciale sportstatus binnen de EU.

Ik wist niet wat ik las.

We hebben het over een situatie die een serieus maatschappelijk probleem in de hand werkt en nu moeten we oppassen dat de politici niet op hun tenen worden getrapt. Dus zitten we in de Europese Unie opgescheept met een politiek die kinderhandel promoot. En wijs ze daar vooral niet op, want ze hebben al die Europese wetten natuurlijk niet voor niets gemaakt.

Speciaal voor onze EU-parlementsleden zal ik het nog één keer proberen uit te leggen. Door het vrije verkeer van werknemers is vooral in de voetbalsport een serieus probleem ontstaan. Waarschijnlijk de bekende uitzondering op de regel, die voor de rest misschien wel goed werkt.

Dan kan je die ene uitzondering wel negeren, maar dat is natuurlijk heel bedenkelijk. Want deze Europese wet heeft niet alleen de nationale elftallen onder druk gezet, ook werkt hij in de hand dat jonge voetballers steeds jonger voor veel geld uit hun vertrouwde omgeving worden gelokt. Dit heeft niet alleen een negatieve werking richting het talent, dat te jong te veel heeft als het goed gaat, maar vooral als het niet gaat zoals gepland. Je hebt dan iemands jeugd verwoest en hem mogelijk voor de rest van zijn leven getekend.

Daarom is ook het idee ontstaan om ieder profteam te verplichten een vast aantal spelers uit het eigen land op te stellen, waardoor de eigen jeugd niet extra gefrustreerd wordt en er minder roofbouw op de buitenlandse talenten wordt gepleegd. De nu bedachte 6+5-regel, dus tenminste 6 spelers uit eigen land in ieder team, zorgt daarom niet alleen voor meer evenwicht binnen de EU, maar ook daarbuiten.

Omdat er onbeperkt buitenlanders kunnen worden opgesteld, worden er jaarlijks ook duizenden Afrikaanse kinderen naar Europa gelokt. Vooral omdat ze goedkoop zijn en er minder risico is voor het geval ze niet mochten slagen. Helaas is dat laatste meestal wel het geval en zijn er al voorbeelden bekend van jonge Afrikanen die na hun mislukte avontuur ergens in Europa als zwervers terug zijn gevonden.

Dat is dus het andere verhaal achter de 6+5-regel en als sportman vind ik het onbegrijpelijk, dat de UEFA nu het gevoel heeft hete patat in de hand te hebben. Ze willen het wel bij de EU aankaarten, maar als ze dat doen lopen ze de kans dat ze voor de sport niets meer voor elkaar krijgen.

Lekkere politiek is dat.

Tot slot nog iets over Spanje. De clubs klagen nu om het hardst dat ze, tussen het internationale programma van de nationale elftallen door, de competitie moeten beslissen. Omdat Spanje het enige land is waar dit gebeurt, sluit ik niet uit dat dit hun eigen schuld is. Er zijn nog twee competitiewedstrijden en de bekerfinale te gaan, dus lijkt het me vrij logisch dat alle problemen waren opgelost als het programma een week of drie naar voren was geschoven. Landen met grote competities als Engeland en Italië is dat ook gelukt, dus waarom Spanje niet?

Nu moeten er eerst twee EK-kwalificatieduels worden afgewerkt, voordat Real Madrid en Barcelona gaan uitmaken wie er kampioen wordt. Hoewel het superspannend is, ben ik vrij optimistisch over de kansen van Barcelona. Om de doodeenvoudige reden, dat thuis tegen Espanyol en uit tegen Gimnastic me toch iets makkelijker lijkt dan de serie van Real met uit tegen het altijd moeilijke Real Zaragoza en thuis tegen Real Mallorca.

Maar goed, over twee weken weten we meer.